Shoyu さんのプロフィール**.｡.FeRnNiE's SpaCeS｡ *...フォトブログリストその他  |  ツール ヘルプ |
|
|
3月14日 ดวงแม่นๆค่า ^^Vถึงท่านผู้สนใจใคร่รู้เกี่ยวกับดวงชาตาของตน…
ก่อนอื่นข้าพเจ้าขอบอกสักนิดเกี่ยวกับชีวิต การ เกิด การแก่ การเจ็บ การตาย ซึ่งทุกข้อนั้นนำมาซึ่ง “ทุกข์” และทุกข์ทั้งหมดนั้นย่อมเกิดขึ้นเป็นธรรมดา เป็นสัจธรรมที่มีอยู่จริงชั่วกัลป์ชั่วกัลปาวสานของสังสารวัฏ พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ชี้ให้พุทธบริษัททั้งหลายตระหนัก และเรียนรู้ให้มากกับคำคำนี้ ข้าพเจ้าต้องชี้แจงว่า พระพุทธเจ้ามิได้สอนให้สัตว์โลกยินดีกับความสุข แม้กระทั่งการมีอยู่ของทุกสรรพสิ่งเพราะที่แท้จริงแล้วความมั่งมีหรือความสุขนั้นคือบ่อเกิดแห่งทุกข์เช่นกันหากบุคคลนั้นเกิด การตีค่าให้ราคาเกิดอวิชชาคือความไม่รู้และหลงไปต่างๆนานา ในทางพุทธศาสนา อริยสัจ 4 เป็นคำสอนของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประการหนึ่ง ว่าด้วย ความจริงอันประเสริฐ 4 ประการซึ่งเป็นรากฐานของคำสอนพระองค์ทั้งมวล กล่าวได้อีกนัยหนึ่งว่า เป็นความจริง 4 ประการที่ทำให้ผู้เข้าถึงกลายเป็นอริยบุคคล ความจริงทั้งสี่ประการนั้นมีดังต่อไปนี้ 1. ทุกขสัจจ์ กล่าวว่า ความทุกข์มีอยู่จริง โดยพระพุทธองค์ตรัสว่า การเกิด ความแก่ชรา ความตาย ความไม่สบายกาย ความไม่สบายใจ การพบสิ่งอันไม่เป็นที่รัก การพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก ความไม่สมปรารถนา นั้นเป็นทุกข์ 2. สมุทัยสัจจ์ กล่าวว่า ความทุกข์ทั้งหลายนั้นมีสาเหตุ พระพุทธองค์ตรัสว่าสาเหตุของความทุกข์นั้นคือ การไปสมมติว่าธรรมชาติซึ่งที่ไม่จีรังยั่งยืนนั้นมีตัวตน มีแก่นสาร และเที่ยงแท้ ทำให้เกิดตัณหา คือความอยากอันขัดแย้งกับความเป็นจริงที่ว่าทุกสิ่งไม่สามารถให้ความพึงพอใจได้อย่างเที่ยงแท้ เมื่อธรรมชาติไม่เป็นไปตามที่ต้องการก็เกิดความทุกข์ 3. นิโรธสัจจ์ กล่าวว่า ความดับทุกข์นั้นมีอยู่จริง และความดับทุกนั้นคือภาวะที่ไม่มีความยึดติด ไม่มีความอยาก มีปัญญาเข้าใจว่าสิ่งทั้งหลายเป็นทุกข์ และไม่นำยึดว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นตัวเป็นตน อันจะทำให้เป็นสาเหตุแห่งความไม่สบายกายไม่สบายใจ จึงเป็นอิสระจากทุกข์ทั้งมวล ภาวะนี้เรียกได้อีกอย่างว่านิพพาน 4. มัคคสัจจ์ กล่าวว่า วิธีปฏิบัติให้บรรลุถึงความดับทุกข์นั้นมีอยู่จริง คือ การรักษาคำพูด การกระทำ การหาเลี้ยงชีพ ความพยายาม สติ สมาธิ ความเห็น และความคิด ให้ถูกต้องดีงามและสอดคล้องกับความเป็นจริง ซึ่งวิธีการปฏิบัตินี้สรุปได้เป็นหลักคำสอนที่ชื่อว่า มรรค 8 หรือ มรรคมีองค์แปด (ได้แก่ สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปปะ สัมมาวาจา สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ สัมมาวายามะ สัมมาสติ สัมมาสมาธิ) ผู้ปฏิบัติรักษาศีลจนได้ฌานปุพเพนิวาสนุสติญาณจะสามารถเห็นอดีตเห็นกรรมของตนเองและผู้อื่นและรู้ถึงเหตุแห่งทุกข์แล้ว เมื่อรู้เหตุแห่งทุกข์แล้วเราก็จะยอมรับทุกข์นั้นโดยง่ายดายและสามารถแก้ไขได้ตามกำลังบุญแต่ละคน
“ผู้สนใจใคร่รู้โชคชาตาตนเองในภพนี้ เมื่อรู้แล้วควรทำตัวปกติธรรมดา ทำใจยอมรับ แก้ไขสิ่งที่สามารถเสริมได้ตามกำลังบุญแต่ละคน รักษาศีล5ให้ได้มากที่สุด ปฏิบัติตามมรรค8แล้วย่อมดำรงตนในภพมนุษย์นี้ได้โดยปกติสุข หมั่นสร้างบารมีตามกำลัง ถ้าท่านไม่สามารถบวชตลอดชีวิตไม่สึกเลยอย่างมงายนั่งสมาธิผิดๆไม่ทำงานทำการนั่งรอโชควาสนาจากการนั่งสมาธิ ข้าพเจ้าไม่ได้บอกว่าห้ามนั่งสมาธิทว่าให้ทำตามสมควรแก่กาลเวลา บุคคลควรเชื่อเรื่องโอปปาติกะภพภูมิเทวดา เปรตทั้งหลาย แต่มิควรยึดเป็นที่พึ่งเป็นสรณะ ศาสตร์ทั้งหลายสามารถพยากรณ์หรือบอกเหตุล่วงหน้า หรือหนทางแก้ไขให้ดีขึ้นได้ตามจุดเด่น ข้อดีของแต่ละแขนงนั้นต่างไป แต่สุดท้ายเจ้าชะตาตางหากต้องเลือกว่าจะปฏิบัติตนเช่นไรจึงจะสมกับมหาโอกาสมหามงคลที่สุดที่ได้จุติในภพมนุษย์ ภพภูมิเดียวที่สามารถสร้างบารมีให้กับดวงจิตตน
ข้าพเจ้าขอเป็นกำลังใจให้ทุกดวงจิตได้ตระหนักรู้ถึงทุกข์และประสบพบหนทางดับทุกข์และรู้ทั่วตัวจิต กรรมอดีตชาติยุติ กรรมใหม่อย่าได้มี และได้จุติในภพภูมิที่ดีในชาติหน้า เพื่อมุ่งสู่นิพพานในอนาคตกาลเบื้องหน้าโน้นด้วยเทอญ...
ฐานชีวิต...
ศาสตร์ที่ข้าพเจ้านำมาทำนาย พยากรณ์ หรือแนะแนวครั้งนี้ รวบรวมจุดเด่น ข้อดีของแต่ละศาสตร์แต่ละแขนงไม่ว่าจะเป็นตำราโบราณตั้งแต่สมัยยุคพระร่วงเจ้า และตำราต่างๆที่ได้รับการยอมรับถึงความแม่นยำนักไปจนถึงศาสตร์ที่แพร่หลายของชาวยิปซีหรือ TAROT ที่ตอบทุกเรื่องราวให้ผู้ดูได้อย่างอัศจรรย์ ศาสตร์แห่งฮวงจุ้ยกับการปรับเปลี่ยนที่อยู่อาศัยที่ทำงานเพื่อเสริมอำนาจและเพื่อความเจริญรุ่งเรือง การตั้งชื่อ ชื่อสกุล ตามอายตนะและอักขระเทพโบราณเก่าแก่และลึกลับ และแน่นอนว่าผลของมันจะทำให้เจ้าชาตาประสบชัดด้วยตนเองว่าดีขึ้นเพียงใด แต่ท้ายที่สุดหลักธรรมของพระพุทธองค์ก็ได้แจ้งแถลงไขถึงจุดที่เป็นที่สุดของสรรพสัตว์ทั้งหลายทั่วทั้งอนันตจักรวาลไว้แล้วดังที่ข้าพเจ้าได้เกริ่นไปแล้วด้านบนนั่นเอง...
ฐานชีวิตชี้เรื่องใดให้คุณบ้าง?
1. ดูดวงชาตาประจำปี บ่งบอกได้ว่าปีนี้ตามดวงดาวหรือตามชาตานั้นจะเป็นเช่นไร
2. TAROT ไขปริศนาภายในใจ พยากรณ์ทุกเรื่องราวที่สงสัยอยากรู้
3. คู่มิตร-หรือผู้ที่สนับสนุนดวงให้ก้าวหน้า
4. เคราะห์ร้ายสิ่งที่พึงระวังยามดวงตกลงที่เคราะห์
5. บุคคลที่ควรหลีกหนีให้ไกล ร่วมธุรกิจด้วยไม่ได้ หายนะมาเยือน
6. การงาน อาชีพที่ถูกโฉลกกับดวงของคุณ
7. สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงด้วยประการทั้งปวง
8. แนะนำสิ่งให้ทำเพื่อเสริมดวงทันที เสริมทรัพย์ เคราะห์ร้ายให้กลายเป็นดี
9. ชาตาประจำเลขดวงของคุณ สิ่งที่เป็นคุณ สิ่งที่คุณต้องเจอในชาตินี้ โดยละเอียด
10. รับชื่อใหม่เพื่อเสริมทรัพย์ ปรับชีวิตให้เจริญก้าวหน้า ทำธุรกิจเจริญรุ่งเรือง
เปลี่ยนครั้งเดียวเห็นผล ไม่ต้องเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก
*** วางฮวงจุ้ยบ้านใหม่ แก้ฮวงจุ้ยบ้าน สำนักงานให้ร่ำรวย ก้าวหน้า***
ค่าบูชาครูเสริมบารมี
469 บาท -ดูดวงชาตาประจำปี
-TAROT ไขปริศนาภายในใจ
-เคราะห์ร้ายสิ่งที่พึงระวังยามดวงตกลงที่เคราะห์
689 บาท -ดูดวงชาตาประจำปี
-TAROT ไขปริศนาภายในใจ
-คู่มิตร-หรือผู้ที่สนับสนุนดวงให้ก้าวหน้า(ตำราโบราณ)
-บุคคลที่ควรหลีกหนีให้ไกล ร่วมธุรกิจด้วยไม่ได้ หายนะมาเยือน
-เคราะห์ร้ายสิ่งที่พึงระวังยามดวงตกลงที่เคราะห์
-แนะนำสิ่งให้ทำเพื่อเสริมดวงทันที เสริมทรัพย์ เคราะห์ร้ายให้กลายเป็นดี
1569 บาท -ดูดวงชาตาประจำปี บ่งบอกได้ว่าปีนี้ตามดวงดาวหรือตามชาตานั้นจะเป็นเช่นไร
-TAROT ไขปริศนาภายในใจ พยากรณ์ทุกเรื่องราวที่สงสัยอยากรู้
-คู่มิตร-หรือผู้ที่สนับสนุนดวงให้ก้าวหน้า
-เคราะห์ร้ายสิ่งที่พึงระวังยามดวงตกลงที่เคราะห์
-บุคคลที่ควรหลีกหนีให้ไกล ร่วมธุรกิจด้วยไม่ได้ หายนะมาเยือน
-การงาน อาชีพที่ถูกโฉลกกับดวงของคุณ
-สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงด้วยประการทั้งปวง
-แนะนำสิ่งให้ทำเพื่อเสริมดวงทันที เสริมทรัพย์ เคราะห์ร้ายให้กลายเป็นดี
-ชาตาประจำเลขดวงของคุณ สิ่งที่เป็นคุณ สิ่งที่คุณต้องเจอในชาตินี้ โดยละเอียด
-รับชื่อใหม่เพื่อเสริมทรัพย์ ปรับชีวิตให้เจริญก้าวหน้า ทำธุรกิจเจริญรุ่งเรือง
เปลี่ยนครั้งเดียวเห็นผล ไม่ต้องเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก
วิธีการรับบริการจากฐานชีวิต
- วัน เดือน ปีเกิด (วันที่เกิด 1-31 วันเกิด อา.-ส. เดือนเกิด ม.ค.-ธ.ค.
ปี ค.ศ. เกิด 19XX ปีเกิด ชวด-กุล)
- เวลาเกิด (กี่โมง กี่นาที)
- สถานที่เกิด (เกิดที่จังหวัดใด รพ.ใด)
- ชื่อ – นามสกุล (กรณีจะต้องเปลี่ยนนามสกุลในอนาคตกรุณาแจ้งนามสกุลใหม่ด้วย จะได้ตั้งให้สอดคล้องกับนามสกุลใหม่ด้วยเลยไม่ต้องเปลี่ยนอีก)
- เตรียมคำถามที่ต้องการทราบเป็นพิเศษไว้เป็นข้อๆ เพื่อแจ้งกับฐานชีวิต
เพื่อประหยัดเวลาและครบถ้วน ไม่ตกหล่น ในสิ่งที่อยากรู้ (มากเท่าไหร่ก็ไม่เป็นไรขอให้ครบถ้วนถูกใจตัวเอง)
- อื่นๆ ที่อยากแจ้งเพื่อขอความเห็นจากฐานชีวิต
8. สำหรับผู้ที่เคยรับบริการกับฐานชีวิตแล้วยินดีรับเป็นที่ปรึกษา สามารถอีเมลล์คุยกับเราได้ที่ thanchivit@hotmail.com
เปิดตัว GJ searchหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวจริงๆเลย... และแล้ว DVD ก็เสร็จสิ้น เสาร์อาทิตย์นี้เราก็ได้หยุด ได้ทำอะไรที่อยากทำซะที ...ฮ่าๆๆๆ ดีจายยยจางงงง และอาทิตย์หน้าก็ไปลุยกันต่อกับกิจกรรม งานใหม่ รายการใหม่ โปรเจคใหม่ ..(เพียบเลย) >_<" ขอบคุณทุกคนน๊า.....บางทีเวลาเราเหนื่อย หรือท้อใจ กำลังใจนี่มันสำคัญมากเลยเนาะ แง่มๆๆ "วันนี้มีกิจกรรมมาชวนน๊างับ ถ้าใครว่างก็อยากให้แจมค่ะ" ^^V ตอนนี้เฟิร์นพยายามอัพเดทตารางกิจกรรมไว้ให้ด้วยค่ะ เผื่อว่า น้องๆเพื่อนๆ เกมเมอร์อยากไปร่วมกิจกรรมอีเว้นท์งานเกมหรือพี่ๆที่ต้องการไปถ่ายภาพก็ไปกันได้นะคะ และโอกาสนี้ วันที่ 3 ก.ค.ขอชวนสมาชิก FFC โดยเฉพาะแฟนรายการออนไลน์สเตชั่นและ G TRICKS มาร่วมงานเปิดตัวโครงการ GJ SEARCH กันให้ได้นะคะ งานจะจัดขึ้นที่ลานกิจกรรม เอสพลานาด งานนี้เป็นการเปิดตัวการเฟ้นหา GJหน้าใหม่ โดยจะเป็นลักษณะกึ่งเรียลลิตี้ มีคอมเม้นเตเตอร์คือ คุงม้า อรนภา.. จะมี mission ให้ผู้สมัครทำกัน โดยจะเป็นคอร์สดีๆ จากผู้สนับสนุนและมีดีเจชื่อดังเป็นพิธีกร คนชนะจะได้ไปเกาหลีด้วยนะคะ ส่วนภายในงานจะมีผู้ใหญ่ทั้งจากทรูวิชั่น สื่อมวลชนสายบันเทิง ไอที เกม และค่ายเกม กว่า 80 คนรวมถึง GJ ในช่อง G SQUARE ค่ะ งานนี้จัดลานกิจกรรมสามารถไปร่วมงานกันได้ทุกคนเลย อยากจะชวนทุกคนไปให้กำลังใจพวกเรา เพราะ GJ จาก online sation show และ G TRICKS จะขึ้นร้องเพลง มีเธอที่รู้ใจ ด้วยนะคะ...งานนี้ไปให้กำลังใจพวกเรากันเยอะๆน๊า... ^Q^ 6月10日 what where when and WHY???LOVE?? ความรักเปรียบเสมือน..เหมือนอากาศ... ที่มันช่วยหล่อเลี้ยง...ให้ทุกชีวิตได้คงอยู่ มีลมหายใจ...โลกจึงยังงดงาม... ฟังเพลงนี้แล้วถ้าเปรียบเทียบกับตัวเอง..เราคงใกล้จะสิ้นลมเต็มที!!! ความรัก..................... ความรัก......"มันคืออะไรอ่ะ"? รักแท้......"หาได้ที่ไหน"? ยิ่งเราพยายามตามหา...เหมือนมันยิ่งวิ่งห่างไกลออกไป เล่นตลกได้อยู่ร่ำไป...ปล่อยให้หลายหัวใจเปื้อนน้ำตา "ความรัก" เราเคยรู้จักกันมั๊ย? แล้ว "รักแท้" เป็นไง...ที่ใครๆฝันหา วันนี้ ไม่มี "รัก" ได้แต่คอยเวลา... วันไหนจะพบคนที่รู้ค่า ..รู้ใจ วันเหงา-ท้องฟ้าเหงาเหงา เค้าอยู่อีกฟากของฟ้าหรือเปล่า ..หรือใกล้-ใกล้ ใครกัน...จะสามารถเป็นอากาศหล่อเลี้ยงใจ เธอมีจริงใช่หรือไม่..ในโลกใบนี้???? 6月9日 see you at SF LADY Leagueวันเสาร์ที่ 23 นี้...จะไปแข่ง SF LADY LEAGUE ที่ ร้าน Warp มาบุญครองจ้า ใครว่างๆ ตามไปเชียร์กันหน่อยน๊า T_T เหอๆ.. ไปให้เค้ายิง (ซะงั้น) แข่งหนุกๆเนอะ ^^ ช่วงนี้หลายๆคนเริ่มไม่สบายกันอีกแล้ว รวมถึงเราด้วย เจ็บคอมากมาย... งานก็ยุ่ง เครียดมากเยย.. แง่งๆ .. แต่ก็สู้ๆ ^^V อยากไปทะเลเหมือนเดิม ..เหอะๆ เดือนหน้าเด๋วหาเรื่องไปให้ได้ดีก่า .งิงิ สุดท่ายนี้ก็.."คิดถึง" เหมือนเดิมนะคะ... ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจค่ะ ช่วยให้เฟิร์นมีแรงสู้ต่อไปได้เยอะเลย...ขอบคุณจริงๆนะ .. ^^
5月19日 อัพกลอนจ้าเคยรู้สึกเหมือนกันบ้างไหม.... บางทีเหมือนมีอะไรที่ขาดหาย "เวลา" บางครั้งไม่ได้ทำให้หลายสิ่งคลี่คลาย แต่มันทำให้รู้สึก วุ่นวาย ในหัวใจ.....
เคยรู้สึกเหมือนกันหรือเปล่า.. บางทีเวลาเหงา...ไม่รู้จะไปที่ไหน เหงาๆ เศร้าๆ..เหมือนไม่มีใคร ได้แต่ทำอะไรๆให้พ้นไปแต่ละวัน
เคยรู้สึกเหมือนกันบ้างมั๊ย... เวลาที่ไม่มีใครให้คิดถึงแบบนั้น มองท้องฟ้า ไม่เห็นดาว มีแต่ดวงจันทร์ กับห้วงอารมณ์หวั่นๆ คิดถึงสิ่งๆนั้นที่ขาดหายไป...
หวัดดีจ้า..วันนี้มาพร้อมกับบทกลอนสดๆจากก้นบึ้งของหัวใจ..ที่ยังไร้จุดหมาย ฮ่าๆๆ จริงๆไม่มีอะไรพิเศษ แค่งานยุ่งๆ เครียดๆ อยากผ่อนคลายไปกับจินตนาการ แฝงไปด้วยอารมณ์เหงาเล็กๆ กลอนนี้ก็แต่งขึ้นภายในไม่เกินห้านาทีสดๆ อิอิ..เผื่อว่าจะมีใครเคยรู้สึกแบบเรา ที่เคยเหงา รู้สึกเหมือนมันมีอะไรขาดๆหายๆอะนะ ^^" เชื่อว่าทุกคนน่าจะเคยพบกับความรู้สึกแบบนี้..แต่ก็ขอให้มันผ่านไปด้วยดี และวันนึง..เราก็จะพบกับความรู้สึกอื่นๆ ในเวอร์ช้นแฮปปี้บ้างอะเนาะ วันนี้มาแนวกลอนเหงาๆ (เพราะแอบเหงาเล็กๆในใจ) เหอๆๆๆๆ วันหน้าจะมาใหม่พร้อมกับกลอนใสๆ บ้างนะจ๊ะ ^Q^ อัพเดทรูปให้ดูอีกนิดหน่อย ขอบคุณทีแวะมาเยี่ยมกันนะคะ สัญญาว่า ถ้ามีเวลาจะเอารูปใหม่ๆ มาอัพให้ชมกัน และก็ ...เพื่อนๆ พี่ๆและน้องๆ คนไหน สนใจไปถ่ายรูปเล่นกัน มาจองคิวไว้นะคะ ฮ่าๆๆ เดี๋ยวไปถ่ายรูปเล่นกานนนนนน (ขอให้ว่างเร็วๆด้วยน๊า...สาธู๊......) ^/\^ 5月10日 อีกหนึ่งเรื่องราวที่ประทับใจเกือบครบ 1 ขวบปีกับรายการ ออนไลน์สเตชั่นโชว์...ถึงวันนี้ก็เข้าสู่เดือนที่ 8 แล้วกับความฝัน และความจริงที่ฉันไม่คาดหวังมาก่อนว่าตัวเองจะโชคดี... ใจจริงก็อยากจะเล่าตั้งแต่ต้นเลยล่ะนะ ว่าก่อนที่จะมาเป็น GJ Fernnie วันนี้ ฉันต้องเดินผ่านกรวดแก้ว กลีบกุหลาบสีหวาน หรือหนามที่แหลมคมจนเรียกน้ำตาของฉันออกมาได้ง่ายดายอย่างไร นั่นแน่!! มีคนแอบอยากรู้ใช่ไม๊คะ...จริงอยู่ว่าเรื่องราวของฉันอาจมีบางสิ่งบางมุมที่คุณนึกไม่ถึง เรื่องที่คุณอ่านแล้วคงไม่ใส่ใจ และในบางเรื่องราวที่คุณอาจไม่ลืมมันเลยตลอดชีวิตทั้งที่ไม่อยากจำด้วยซ้ำ..^^" แต่ก็นั่นแหล่ะน๊า...เอาไว้อ่านจากไดอารี่รวมเล่มเลยดีกว่าไม๊ หยอดกระปุกไว้ ได้อ่านเยอะจุใจ แถมยังได้ทำบุญด้วยกันอีกนะ (ฮ่าๆๆ แอบเกริ่นไว้ก่อนเป็นปริศนา) TV สื่อรัก วันนี้เป็นวันเริ่มต้นโครงการ happy happy with OS Show ครั้งแรก... เป็นกิจกรรมที่ฉันและทีมงานอยากจัดขึ้นเพื่อเปิดให้แฟนรายการได้เข้ามาสัมผัสกับเบื้องหลังการถ่ายทำ ได้พบปะพูดคุยกันแบบเป็นกันเองและด้วย "รัก" อย่างเพื่อนกับเพื่อน อย่างพี่กับน้อง และเมื่อการถ่ายทำวันนี้ผ่านพ้นไปฉันก็ได้รู้ว่า...ความผูกพันที่บริสุทธิ์มันเกิดขึ้นผ่านหน้าจอแก้วที่บ้านโดยไม่แคร์ระยะทางหรือหลักกิโลเมตรที่กั้นไว้ด้วยซ้ำ...มหัศจรรย์ดีเนอะ^^
Mother pure love วันนี้แม้นไม่ใช่วันแม่ แต่ฉันเห็นความรักที่บริสุทธิ์และยิ่งใหญ่เกินคำบรรยาย ก็ที่เค้าว่าความรักของแม้นั้นกว้างเกินกว่าท้องฟ้า หรือล้ำค่ายิ่งกว่าจะหาสิ่งใดมาเปรียบเสมือนในจักรวาลนี้ มันมากกว่าคำว่า เด่นชัดในสายตาของฉันแล้ววันนี้ และมันซึมซาบเข้าไปในทุกอณูของหัวใจ..ท่วมท้นเอ่อขึ้นมาที่คอจนพูดไม่ออก "สวัสดีค่ะ" ฉันยกมือไหว้แม่ของน้องแฟนรายการขณะนั่งให้ช่างแต่งหน้า "หวัดดีลูก..โห..แม่เพิ่งเคยเห็นตัวจริงวันนี้ น้องเค้าชอบหนูเนี่ย ชอบมากเลย แม่มาเห็นแบบนี้ก็ดีใจ พวกหนูน่ารักกันมากๆเลยลูก" ".....แม่ไม่เคยมาเลยแถวนี้แม่ไม่รู้จักเลย ก็กลัวจะมาไม่ถูก กลัวจะพาน้องมาหลง...จริงๆ ตอนแรกก็ว่าจะไม่พามา...แต่เค้ามาขอตลอดหลายวันมานี่ ดึกๆดื่นๆก็ไม่ยอมนอน มาขอแม่บอกว่าอยากมา บอกว่าถามแล้วว่าพี่ทีมงานบอกว่าให้มาได้..แม่สงสารลูก เลยต้องพามา...น้องเค้าเป็นแบบนี้พวกลูกๆอย่าถือสา แม่ก็บอกเค้านะ กลัวเค้าเสียใจแต่แม่ก็ต้องบอก ถ้าแม่พามาแล้วเค้าไม่ให้เข้า..ลูกอย่าร้อง ลูกก็ต้องกลับ....แต่แม่มาเห็นอย่างนี้แล้วแม่ดีใจ!!! หนูน่ารักมากเลย" "ขอบคุณค่ะ...หนูจำน้องเค้าได้นะคะ พวกเราทุกคนจำน้องเค้าได้ด้วยที่ไปงานของเราวันนั้น น้องเค้าอยู่หน้าเวทีตอบคำถามเกี่ยวกับรายการแถมทำท่าประจำหนูได้หมดเลยค่ะ" ฉันตอบไปด้วยความรู้สึกดีใจจริงๆ ลึกๆ ก็เกรงใจคุณแม่ที่พาน้องมาหาพวกเรา บทสนทนานี้เริ่มขึ้นหลังการถ่ายทำที่ฉันและพิธีกรคู่จัดรายการกันด้วยความสนุกสนานเป็นพิเศษเนื่องจากมีแรงใจจากแฟนรายการที่วันนี้มานั่งชิดติดขอบช่วยกันปรบมือ และหัวเราะกันอย่างเปี่ยมสุข...ฉันรู้สึกว่าการถ่ายทำวันนี้รวดเร็วเป็นพิเศษจนถึงช่วงท้ายรายการ เราก็มอบของที่ระลึกให้ทุกคนเพื่อเป็นตัวประกันความคิดถึง พวกเราถ่ายภาพนิ่งกันอย่างสนุกสนานเพื่อเป็นหลักฐานของความสุขในระยะเวลาเพียงไม่ถึงชั่วโมงโดยประมาณ แต่แน่นอนว่ามันจะอยู่ในใจและอยู่ในความทรงจำของฉันจวบจนวันสุดท้ายเลยทีเดียว "ขอบคุณค่ะ ขอบคุณทุกคน ขอบคุณคุณแม่นะคะ"ฉันกล่าวลาทุกคน "โชคดีนะครับ เดินทางโดยสวัสดิภาพ"เสียงพิธีกรคู่ของฉันและทีมงานทุกคนกล่าวลาน้องๆและคุณแม่อย่างตื้นตัน "ไปเถอะลูก..ลาพี่ๆเค้าหรือยัง เดี๋ยวแม่ต้องพาน้องไปเอกมัยลูก เดี๋ยวจะไม่ทันรถเที่ยวสุดท้าย" คุณแม่เข้ามาลูบหลังน้องพลางบอกลาพวกเราอีกครั้ง "อ้าว...แล้วบ้านอยู่ไหนเหรอคะเนี่ย" "ศรีราชาน่ะลูก" "โห...นี่มาจากศรีราชาเลยเหรอคะเนี่ย" ฉันอุทานออกไปอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ในหัวมันโล่งๆ........รู้สึกเหมือนท้องโหวงๆ ใจหายๆ และเหมือนมีก้อนอะไรจุกอยู่ที่คอ ก็ตอนแรกบอกนัดน้องๆไป 11 โมงนี่นา แต่พิธีกรคู่ดันติดธุระด่วนเลื่อนมาห้าโมงเย็นกว่าจะได้ถ่ายทำจริงๆก็เกือบหกโมงเย็นเข้าไปแล้ว....
มองออกไปนอกหน้าต่างเวลานี้ ฝนตก...............ฟ้ามืดครึ้ม........................................... แต่สายฝน หรือ ร้อยหลักกิโลเมตร ก็ไม่ใช่อุปสรรคของความรัก น้องๆ มาเพื่อ พวกพี่ๆที่ชื่นชมและผูกพัน สำหรับแม่...แค่คำง่ายๆสั้นๆ "รักลูก" เท่านั้นเหนืออื่นใด
Special Thanks ขอขอบคุณ - สุดยอดคุณแม่ของน้องครีม น้องครีม ไอคาว่า และน้องพี และ ขอขอบคุณจอแก้วสี่เหลี่ยมที่บ้านน้องๆที่ทำให้เราได้รู้จักกัน และกล้องวีดีโอเล็ก ใหญ่ ที่จะทำให้พวกเราได้ถ่ายทอดความประทับใจครั้งนี้สู่สายตาเพื่อนๆ ที่ไม่ได้มาอยู่ร่วมประสบการณ์ตรงครั้งนี้...แล้วพบกันนะคะ FeRnNiE ^^V ดูรูปภาพน่าประทับใจ ที่ http://gjfernnie.multiply.com/ นะคะ
5月6日 new homeเนื่องจากตอนนี้ข้อมูลเริ่มเยอะขึ้น ก็มีเสียงบ่นกันมาว่าเว็บเฟิร์นอันนี้มันโหลดช้า..หะหะ
กับพอดีได้ไปรู้จักเว็บใหม่ มัลติพลาย น่ารักดีอะค่ะ
น่าจะอัพรูปกับเขียนไดได้อีกเยอะเลย คิคิ
ก็เลยกะว่าจะไปอัพในโน้นด้วย
จะได้มีทางเลือกสองทางในการเข้ามาอ่านไดอารี่ของเฟิร์นะคะ
บ้านใหม่ของเฟิร์นคือ gjfernnie.multiply.com
see you around there na ka ^Q^
4月23日 อีกมุมหนึ่ง ก็เท่านั้นเองจบจากเรื่องนั้นไปก็กลับมาสู่ภาวะปกติกันดีกว่าเนาะ ^^
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาให้กำลังใจกันเสมอนะ
เรื่องนี้ก็คงไม่มีอะไรต่อแล้วน๊า..หวังว่านะ
*********
สงกรานต์ปีนี้ไม่ได้เล่นน้ำเลย..
เพราะตั้งใจว่าปีนี้จะไม่เปียก ^^"
ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะโอกาสไม่เป็นใจ ในหลายๆเรื่องตางหาก
ใครจะไปเชื่อว่า "เรา"จะไม่ได้อยู่เฮฮาหรือมีเพื่อนๆมารุมล้อมหนุกหนานในวันสงกรานต์
น่าขำเนอะ..เพราะความจริงมันเป็นแบบนั้น..!!!
ถึงแม้ปีนี้จะไม่ได้เล่นสนุกกับเพื่อนๆเหมือนคนอื่นเค้า แต่ก็เป็นอีกหนึ่งปีที่เราดีใจมาก
ที่ได้กลับบ้านไปรดน้ำขอพรผู้เฒ่าผู้แก่ ที่ยังอยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทร!!
ภาพคนชราหญิงชายแต่งตัวสบายๆตามแบบของผู้สูงอายุต่างจังหวัด
ผู้ชายบางคนก็ไม่ใส่เสื้อ นุ่งเพียงกางเกงผ้าขาก๊วยและมีผ้าขาวม้าคาดเอว
หรือคุณย่าคุณยายใส่เสื้อคอกระเช้านุ่งผ้าถุงยังคงน่ารักเสมอในสายตาฉัน..
ขณะที่ลูกหลานรดน้ำ ขัดเท้า ขอขมาลาโทษ..
พวกท่านก็จะร่วมกันสวดมนต์ให้พร ขณะที่เนื้อตัวนั้นเปียกชุ่มไปด้วยน้ำอบน้ำปรุงกลิ่นหอม
และสีหน้าที่เปื้อนยิ้มอย่างมีความสุขมันเปล่งออกมาจากใบหน้าย่นๆ ^Q^
ผู้เฒ่าหญิงชายยกมือขึ้นจรดศีรษะในมือถือเสื้อกระเช้าหรือผ้าขาวม้าที่ฉันมอบให้
ปากก็ท่องมนต์ ท่องคาถา อวยพรให้เจริญรุ่งเรือง และเรื่องราวดีๆทั้งหมดเท่าที่จะคิดได้
คุณเอ๊ย...มันเป็นภาพที่ชวนให้ความตื้นตันมันเอ่อขึ้นมาจุกอยู่ที่คอ
อยากรู้ว่าความรู้สึกเป็นยังไง..คุณลองนึกถึงประสบการณ์ที่คุณเคยยิ้มทั้งน้ำตาน่ะ!!
นั่นแหล่ะ "คือความรู้สึกของฉันตอนนั้น"
ถ้านึกไม่ออก ฉันว่าคุณคงต้องมานั่งคิดทบทวนดูล่ะ
5-6 ปีแล้วมั๊งที่เราไม่ได้อยู่ที่บ้านในช่วงปีใหม่ไทย หรือสงกรานต์
และปีนี้ก็ได้ทำอะไรหลายๆอย่างแบบที่ตั้งใจซะที...
ความเปลี่ยนแปลงและการเริ่มต้นใหม่ของอะไรหลายสิ่งเกิดขึ้นแล้วในปีนี้...
ในขณะที่เมื่อมีสิ่งใหม่ๆเข้ามา..แน่นอนว่า สิ่งเก่าๆ ก็ต้องหายไป
ไม่ว่าสิ่งนั้นจะไร้ค่า..หรือเป็นสิ่งที่มีคุณค่าในใจอย่างที่สุดก็ตามที
มันคงเป็นวัฎจักร..เป็นกงกรรมกงเกวียน..
ริ้วขบวนสวยงามตามแบบฉบับพื้นบ้าน..
เสียงเพลงจากแตรและกลอง เสียงแคนและเครือ่งดนตรีอื่นๆซึ่งฉันก็แยกไม่ออกว่ามีอะไรบ้าง
แต่มันก็ฟังดูครื้นเครง และดูเหมาะเหม็งกับขบวนที่น่ารักนั้น
ฉันเดินผ่านฝูงชนตามริมฟุตบาท ทางเดินข้างถนนที่ที่ กำลังมีขบวนแห่สงกรานต์ผ่านมา
เพื่อหามุมถ่ายภาพ...
ด้านหน้ามีกลุ่มวัยรุ่นกำลังเล่นสาดน้ำอย่างสนุกสนาน พร้อมกับเปิดเพลงสากลชนิดที่เต้นกันกระจาย
รถบุปผาชาติและมีพระพุทธรูปนำอยู่หัวขบวน
ฉันเห็นชาวบ้านร้านตลาด เตรียมขันน้ำ เพื่อนำมาสรงน้ำพระพุทธรูปอย่างขมักขเม้น
ถัดจากรถพระพุทธรูปก็ยังมีรถที่ตกแต่งเหมือนเกวียน มีดอกไม้
มีพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระบรมราชินีนาถ
รวมถึงริ้วขบวน นางรำ ยาวมากๆ รำไปเดินหน้าไป ได้อย่างพร้อมเพรียงจนน่าอัศจรรย์
ฉันเดินใกล้เข้าไปอีกเพื่อความถนัดในการถ่ายภาพ..
ด้านหลังขบวนยังมีขบวนอื่นๆอีกมากมาย มีเด็กหญิงสาววัยรุ่นแต่งกายด้วยชุดไทยนั่งอยู่บนรถ ยิ้มหวาน
ส่วนกลุ่มนางรำในขบวนนั้นเมื่อผ่านซุ้มของกลุ่มวัยรุ่น จากรำๆอยู่ กลายเป็นเต้นตามเพลงสากล
บ้างก็เดินเข้ามาขอร่วมด้วยชั่วคราวเป็นที่น่าขบขัน..^^
ฉันกำลังรู้สึกประทับใจอย่างบอกไม่ถูกจนเผลอยิ้มออกไปอย่างห้ามไม่ได้
"อ้าว...ป้านาง..สวัสดีค่ะ" ฉันหันกลับไปเจอหญิงวัยกลางคนอายุราวๆ 40 ปลายๆ ฉันยังจำได้ดี
เมื่อสมัยยังเด็กเรียนอยู่ชั้นประถม
ฉันมักจะมาขึ้นรถโดยสารแต่เช้า เรียกว่าเช้ากว่าใครๆ ด้วยซ้ำ
รถโดยสาร ที่ฉันขึ้นประจำเพื่อที่จะเดินทางไปโรงเรียน ซึ่งห่างจากบ้านประมาณ 5-6 กิโลเมตร
เป็นรถกระบะตอนเดียว มีหลังคาซึ่งด้านบนต่อเหล็กไว้โดยรอบเพื่อไว้บรรทุกของ แต่โดยมากฉันเห็น
พวกเด็กนักเรียนผู้ชายชอบขึ้นไปนั่งบนนั้น...
ส่วนเด็กผู้หญิง และเด็กเล็กๆก็นั่งด้านล่างซึ่งจะมีม้านั่งสองแถว นั่งหันหน้าเข้าหากัน..
ฉันกับเพื่อนสนิทอีกคนชอบนั่งหน้ารถ กับคนขับ..
"ลุงเนี๊ยว..กุญแจอยู่ไหน?" ทุกเช้าฉันจะออกจากบ้านแต่เช้าตรู่ส่งเสียงแป๋นแหลนก่อนใคร
และแน่นอนฉันไปเปิดประตูบ้านลุงเนี๊ยวและป้านางตั้งแต่ก่อนที่เค้าจะนำรถออกมายังจุดรับเด็กซะอีก
พวงกุญแจรถนั้น มีหางกระรอกสีน้ำตาล..ฉันไม่เคยลืมมันเลย
บางทีฉันก็เปิดเอาในเก๊ะ(ลิ้นชัก)ของแกบ้าง
บางทีแกก็แกล้งฉันไม่บอกว่าอยู่ไหนบ้าง แต่ฉันก็เห็นหางกระรอกโผล่ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแกทุกทีสิน่า
อนุบาล ถึง ป.6 ฉันจึงสนิทกับลุงป้ามากทีเดียว จะว่าไปแกก็เหมือนญาติผู้ใหญ่คนนึงของฉันเลยล่ะ
..............
เมื่อหลายเดือนก่อน...
"ฮัลโหล...หวัดดีจ้ะแม่..ทำอะไรอยู่..กินข้าวรึยัง?"ฉันถามแม่ตามปกติที่มักจะคุยสารทุกข์สุขดิบกันเป็นประจำ
"อ๋อ..ยัง..นี่แม่อยู่งานศพลุงเนี๊ยวน่ะ วันนี้เค้าสวดพระอภิธรรม"
"...................." ฉันรู้สึกว่าสมองมันโล่ง ..วาบบบบ!!! เหมือนมีแสงสีขาววูบขึ้นมา
"อะไรนะ..ใคร...ใครตาย?"ฉันถามแม่ไปอย่างนั้น ทั้งๆที่จริงๆ ก็ได้ยินชัดเจนมากเลยทีเดียว
เพียงแต่ว่า..หวังว่าฉันจะหูฝาดน่ะ ฉันยังแอบคิด
"ลุงเนี๊ยว..แกไม่สบาย ขับรถไปรับคนบนเนิน พอขับออกมาแกโดนรถสิบล้อชน
แกคงไม่ทันเห็นน่ะลูก..............."
เสียงแม่เหมือนขาดๆหายๆไป ฉันได้ยินบ้าง ไม่ได้ยินบ้าง.....
"จ้ะ.....แกก็คงไปดีแล้ว......"เท่านั้นที่ฉันเรียบเรียงประโยคได้
สุดท้ายฉันก็คงไมได้ไปงานศพแกแล้ว...
........................
"ป้านางเป็นไงบ้างคะ สบายดีเหรอ?" ฉันทักป้าแกไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เหมือนเด็กทักผู้ใหญ่ในวันสงกรานต์
แต่ทำไมยังไม่ทันสุดเสียง..น้ำตาฉันก็ไหลออกมาทันทีที่ได้สบตาป้าแกอย่างจัง
"สบายดีลูก..ก็เรื่อยๆ" ไม่ทันจบประโยคอีกเหมือนกัน ฉันเข้าไปกอดป้าแกด้วยความเสียใจ และคิดถึง.......
"ลุงแกไปดีแล้วลูก........ ป้าก็พอทำใจได้แล้วล่ะ" และเมื่อชั้นเอาหน้าซบที่ไหล่ป้าฉันก็รู้ว่า ไม่ใช่แค่ตัวเองหรอกที่น้ำตาไหล.......
น้ำตา.....ไหล...และเอ่อท้นออกมาเป็นสาย..ถึงแม้จะกลั้น จะฝืนเท่าไหร่
ไม่สะอึกสะอื้น ร่ำไห้ แต่ในใจก็มิวายถวิลหา...
ฉันกับป้าร้องไห้ด้วยกันราว 2 นาที ทว่าฉันรู้สึกว่ามันช่างยาวนาน และเงียบงัน
เสียงขบวนแห่สงกรานต์ ดนตรี และเสียงผู้คนกลับมาอีกครั้ง...
พันล้าน รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และในขณะนั้นก็คงมีหลายๆเสียงร่ำไห้..ในคราเดียวกัน
ปีใหม่ การเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ..
สิ่งใหม่เข้ามา..สิ่งเก่าๆถึงแม้ควรค่าก็จากไป.......
***********
พระพุทธเจ้าตรัสว่า "มันเป็นเช่นนั้นเอง"
ฉันพยายามรำลึกถึงทุกครั้งที่จิตใจต้องเผชิญกับการสูญเสีย
ใช่มันก็ช่วยได้มากทีเดียวแหล่ะ...
สงกรานต์ปีนี้ฉันได้เห็นสัจธรรมของโลกมากขึ้น
และอีกหลายๆมุมมองของความเป็นมนุษย์...
แล้วคุณล่ะ "เห็นอะไร?"
Fernnie วันอังคารที่ 24 เม.ษ.50
23.28 น.
4月16日 Songkran Miracle!!!!!ความรู้สึกลึกๆจากมุมเล็กๆอากาศเย็นบวกกับความชื้นของลมในคืนที่ฝนตกหนักบนเขาสูงแห่งนึงในภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทย
ณ. วัดเขาคีรีวงกต จ.พิษณุโลก วัดที่อยู่ห่างไกลขึ้นไปบนเขาท่ามกลางป่าที่ถูกอนุรักษ์ไว้เป็นป่าเฉลิมพระเกียรติในหลวงของเรา...
สงกรานต์ปีนี้...มีพระจำวัดมากกว่าทุกปี รวมกับสามเณรที่มาบวชภาคฤดูร้อนอีกจำนวนหนึ่ง
ทั้งพระและเณรร่วม 40 รูป ที่ฉันเห็นแล้วเกิดความปลื้มปิติอย่างห้ามไม่ได้
บ่ายแก่ๆพวกเราเตรียมตัว เตรียมชุดขาว และแวะซื้ออาหารแห้งเพื่อนำไปถวายพระที่วัดบนเขา
ก่อนขึ้นเขาเพื่อไปปฏิบัติธรรมที่วัด เหมือนมีมารผจญด้วยอาการปวดท้องอย่างรุนแรง
แต่ฉันไม่แปลกใจหรอก ก็เมื่อไหร่ที่จะทำบุญทุกครั้งมักจะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
ที่ชวนให้ล้มเลิกความตั้งใจเกิดขึ้นเสมอ
แต่ในที่สุดก็แวะตลาดให้แม่ซื้อยาให้กิน ก็แหม..ปวดท้องถึงขั้นลุกยืนแทบไม่ได้ทีเดียว
แต่สุดท้ายฉันก็คงมีบุญมากพอที่จะได้ไปปฏิบัติกรรมฐานจนได้
ไม่งั้นคนรอรับคงจะเสียใจแย่ ^^
ก่อนหน้านั้น หนึ่งสัปดาห์.................
ฉันกลับที่พักเพื่อแวะไปเอาเสื้อผ้า เพื่อมาสะสางงานที่ออฟฟิศ ทำเทปเพื่อที่จะได้หยุดวันสงกรานต์
เกือบ 50 วันที่ทีมงานเราทำงานแบบไม่มีวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ทำงานต่อเนื่องกินนอนที่ออฟฟิศและสู้กันจนผ่านพ้น
งานที่สำคัญ เป็นหน้าเป็นตาของเราไปได้อย่างดีที่สุดที่พวกเราทำได้
คืนนั้นฉันนั่งรถผ่านแยกหนึ่งก่อนถึงที่ทำงาน..
จิตใจปลอดโปร่งแบบไม่เคยมีมาก่อนในช่วงเดือนที่ผ่านมา
ฉันกดโทรศัพท์โทรหาเพื่อนสนิทสองสามคน คุยอย่างออกรสชาติจนกระทั่ง......
รถติดไฟแดง......
ฉันระลึกถึงหลวงพ่อรูปนึงที่เคารพ และท่านเคยช่วยฉันปิด เซ้นส์ สัมผัสกับวิญญาณด้วยการสื่อสารทางจิต เมื่อสมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัย
ฉันยังจำได้ว่าสองปีนั้นเป็นปีที่ฉันได้เรียนรู้อีกโลกหนึ่ง..โลกแห่งวิญญาณ..แบบที่ฉันไม่เคยคิดฝันว่าอยากรู้จักมัน
สองปีที่สนุก กับเรื่องลี้ลับ กับการสื่อสาร การรู้ล่วงหน้า พุทธศาสนา วิญญาณ และสิ่งที่วิทยาศาสตร์ไม่เข้าใจ
ณ. วันหนึ่งที่ดวงฉันตกมรณะ...ฉันก็เริ่มรับสิ่งพวกนี้ไม่ได้
ก็พวกเค้าจะพาฉันไปอยู่ด้วยนี่!!!
หลวงพ่อถาวร..เป็นที่พึ่งของฉันขณะนั้น และหลวงพ่อก็ช่วยให้ฉันหลุดพ้นจากเรื่องราวที่น่าหวาดกลัว
ถึงแม้ตอนแรกท่านจะคิดว่าฉันอุปปาทานไปเองเพราะเรียนมากเกินไปก็เถอะ
ก็ไม่แปลกหรอก เพราะแม้แต่คนในบ้านฉันยังคิดว่าฉันบ้าไปแล้วก็มี..
แต่สุดท้ายดูเหมือนเค้าต้องเข้าใจทั้งๆที่ไม่อยากจะเชื่อนัก เพราะฉันพิสูจน์บางสิ่งที่พวกเค้าต้องยอมรับสิ่งเหล่านี้อย่างเลี่ยงไม่ได้กันทีเดียว....
หลายปีผ่านไป "หลวงพ่อจะเป็นไงบ้างนะ ฉันไม่เคยได้กลับไปเยี่ยมท่านเลย ข่าวว่าท่าอาพาตอยู่ด้วย" ฉันคิดขณะรถติดอยู่กลางสี่แยกไฟแดง
"กลับบ้านคราวนี้ฉันจะกลับไปเยี่ยมท่าน"ฉันคิดได้ทันทีที่จิตประหวั่นเมื่อนึกเหตุการณ์พิศวงในอดีต
ขณะที่รถผ่านแยกนั้นไปเกือบจะทันที............
ฉันรู้สึก............
มันรู้สึกเหมือนมีบางสิ่ง...กำลังจ้องมอง ...
เข้ามาใกล้ๆ......
มวลอากาศรอบตัวเย็นยะเยือก..
ใจฉันเต้นผิดปกติ และจิตแกว่งๆ
ฉันรู้สึกว่าบางสิ่ง สิ่งนั้น อยากจะเข้าร่างฉัน!!!!
ทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้?
ถ้าเป็นเมือ่สองปีนั้นฉันคงไม่แปลกใจนัก เพราะสิ่งนี้มันเจออยู่เกือบทุกวัน
ความรู้สึกที่เหมือนมีใครบางคนอยากเข้ามาในตัว..ในจิตฉัน
ไม่ว่าจะยามตื่น หรือยามหลับฝัน
แต่เรื่องอะไรจะยอมเล่า...ก็ถ้าฉันปล่อยไปฉันจะเป็นยังไงใครจะรู้^^
เหมือนกันกับครั้งนี้...ฉันรู้สึกถึงมันอีกครั้ง แม้จะผ่านไปนานหลายปีแต่มันไม่มีทางที่จะลืมได้แน่นอน!!!
"อยากลองจังเลย" ฉันพูดออกไป เมื่อหันไปมองหน้าเพื่อนคล้ายๆกับขอความเห็น
เพื่อนฉันที่กำลังขับรถหันมามองด้วยหน้างงๆ
"เมื่อก่อนก็เคยรู้สึกแบบนี้นะ บ่อยด้วย...แต่ไม่เคยลอง..เราไม่ยอมให้ใครเข้าร่างเรา"
ถึงตอนนี้เพื่อนชักเริ่มเข้าใจ เพราะเคยฟังฉันเล่าเรื่องพวกนี้มามากพอสมควร
"อย่าลองเลยเฟิร์น...เราไม่รู้ว่าสิ่งทีจะเข้ามามันคืออะไร"
"อือ...นั่นสิ" ฉันตอบไปท่ามกลางความหวาดหวั่น และสงสัยกับความรู้สึกเดิมๆที่ฉันไม่เคยได้คำตอบ
"ฉันแสวงหาอะไรอยู่?"
แล้วฉันก็เล่าเรื่องที่ครั้งหนึ่งเคยมีคนทักว่าฉันเป็นร่างทรงบ้างล่ะ
ฉันไม่ใช่ลูกแม่บ้างล่ะ
ฉันเกิดมาเพื่อรับใช้บ้างล่ะ....
จากแยกไฟแดงนั้นถึงออฟฟิศค่อนข้างใกล้เราคุยกันจนรถจอดที่ลานรถ ขณะเดินขึ้นลิฟท์
และเมื่อเข้าไปในสตูดิโอ ฉันกับเพื่อนก็ยังคุยกันไม่หยุด
ฉันเดินเข้าไปในสตูดิโอ เพื่อนๆในทีมยังอยู่กันครบ ตอนนั้นเวลาสี่ทุ่มกว่า เพื่อนบางคนก็ขอตัวกลับทันทีที่ได้ยินว่าเรื่องราวที่ฉันกำลังคุยมันคือเรื่องอะไร...
ฉันรู้สึกจิตแกว่งๆตลอดเวลา รวมกับความสงสัยที่เหมือนกับว่าถูกแ รงกระตุ้นให้ระเบิดความอยากรู้อยากเห็นทั้งหมดที่ดูเหมือนจะสะสมมานานหลายปี...
ฉันรู้สึกอ่อนล้า จิตหวั่นๆ พรั่นพรึง รอบๆตัวมันยะเยือกและรู้สึกเหมือนไว้ใจอะไรไม่ได้เลย
ฉันเข่าอ่อนทรุดตัวนั่งลงบนโซฟา กลางห้อง หน้าซีดนิดๆ
ดูเหมือนเพื่อนสองคนที่อยู่ใกล้ๆจะสนใจ และฟังฉันเล่าอาการด้วยความเป็นห่วง
ขณะที่อีกสองคนกำลังตัดต่องานอย่างขมักขเม้น...
"เป็นไรมากไหม..ไปล้างหน้าล้างตาก่อนไหมเผื่อจะดีขึ้น?" เพื่อนคนนึงแนะนำ แต่ในใจฉันตอนนั้นมันเหมือนไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองสักเท่าไหร่ มีแต่ความกลัว กลัว และกลัว..
"ไม่อะ..อยากนั่งอยู่ตรงนี้ไม่อยากไปไหน"ฉันตอบไปด้วยความรู้สึกกลัวๆ และอีกหนึ่งความรู้สึกคืออยากนั่งจะนั่งเฉยๆสบายๆ อีกวูบหนึ่งฉันรู้สึกว่ามีผู้ชายตัวสูงใหญ่ผิวสองสี กำลังโกรธเกรี้ยวยืนอยู่ข้างๆ ขวามือของฉัน !!!
ฉันพูดลอยๆกับทุกคน.....
"ตอนนี้เฟิร์นรู้สึกว่า....................."ฉันบอกทุกความรู้สึก ใช่ทั้งหมดที่ฉันรู้สึกที่ฉันนึกคิด
จริงๆฉันบอกคิส..เพื่อนคนที่ขับรถมาด้วยกัน บอกมาตลอดทาง จนขึ้นลิฟท์มา จนเข้าห้องมา...จนถึงตอนนี้
คนอื่นคงไม่เห็นกันแน่นอน ฉันก็ไม่เห็น..แต่ฉันรู้สึก ฉันรู้สึกจริงๆ เค้ากำลังโกรธมาก
หรือว่าเค้าจะเป็นสิ่งที่อยากจะเข้าร่างฉันใช่ไม๊??
กร หนึ่งในสองคนที่คอยดูอาการฉันอย่างตั้งใจขณะเก็บของจำพวกสายไฟหลังถ่ายทำเสร็จ...
เดินเข้ามาหาฉันที่โซฟาสีแดงที่ฉันนั่งจมปลักอยู่และพร่ำพรรณาถึงความรู้สึกทั้งหมดทั้งมวล
เค้าถอดสร้อยพระที่คล้องคอตัวเองออกมา แล้วเอามาสวมให้ฉัน!!!!
ทันทีที่ฉันคล้องสร้อยพระนั้น...ฉันรู้สึกถึงความกลัว มันรุนแรงขึ้น....
มวลอากาศรอบตัวอึดอัด เย็นยะเยือกที่ด้านหลัง
จิตฉันแกว่งใจเต้นแรง!!!!!
โฮ........ฉันร้องไห้ออกมาสุดเสียง สะอึกสะอื้นแบบที่หยุดไม่ได้เลย
เพื่อนสองคนที่นั่งตัดต่อตกใจ ต้องลุกขึ้นยืนดู
ฉันรู้สึกเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเองเลย..................
"เฟิร์น เฟิร์น"เพื่อนสองคน กร กับแอ๊นท์ ช่วยกันเรียกฉันเพื่อให้คืนสติ
"เฟิร์น เฟิร์น"ฉันยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม และหนักกว่าเดิม ฉันรู้สึกว่าฉัน กรีดร้อง!!!
ฉันกลัว....กลัวเหลือเกิน...
หนูไม่รู้....ไม่รู้ นั่นคือความรู้สึกของฉันและคือสิ่งที่ฉันพูดออกไปขณะกรีดร้อง และร้องไห้อย่างหนัก
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรอยู่???
กร กับแอ๊นท์ เข้ามาจับแขนฉันคนละข้าง ฉันบีบมือของสองคนนั้นแน่น...
ฉันกลัว..........อีกวูบนึงฉันรู้สึกเศร้า และเสียใจอย่างบอกไม่ถูก
"โทรหาเมย์สิ แม่เมย์เป็นร่างทรง" "พาไปหาพระไม๊"เสียงเพื่อนบอกกัน
ดูเหมือนทุกคนจะตื่นตลึง และทำอะไรกันไม่ถูก
ขณะที่ฉันรู้สึกว่า เริ่มบังคับตัวเองไม่ได้ตั้งแต่ที่มือเริ่มชา ก่อนที่กรจะนำพระมาคล้องคอ
ฉันมือชา และเย็นเฉียบ ขณะที่ตั้งแค่คอขึ้นไปขึ้นผื่นแดง และตัวร้อนฉ่าราวกับไฟ
คิสโทรหาแม่เมย์..ฉันรู้สึกได้..ใช่ฉันรู้สึกได้
"แม่เมย์เหรอครับ.."เสียงคิสคุย
ขณะที่ตอนนั้นฉันรู้สึกโกรธและเกลียดคิสราวกับจะฆ่าได้เลยล่ะ
"อย่ามายุ่งกับกู ไม่คุย!!!"
ฉันรู้สึกเหมือนฉันจะพูดอะไรแบบนี้ไปนะ
"เฟิร์น...เฟิร์น"กร ตบหน้าฉันเพื่อเรียกสติ
"เฟิร์น เฟิร์น" เสียงแอ๊นท์ก็เรียกฉันเหมือนกัน
ฉันหันกลับไปหาสองคนนั้นรู้สึกอุ่นใจเล็กน้อย
เสียงคิสอีกแล้ว ฉันอยากฆ่าแก ฉันหันกลับไปตาขวาง ดุและเกรี้ยวกราดเหมือนไม่ใช่ตัวเอง
ฉันพยายามฝืนอย่างที่สุด..ไม่ให้ใครมาใช้ร่างฉันได้เต็มที่
"แอ๊นท์...ช่วยด้วยมีคนจะเข้าร่าง"
"ไม่ให้เข้า ไม่ให้เข้า"
"หนู หนูเป็นใคร อย่าไปเข้าเค้า มันบาปนะลูกทำแบบนี้"
ฉันได้ยินเสียงแม่เมย์ทางโทรศัพท์
"หลวงพ่อ..หลวงพ่อถาวร ช่วยโทรหาหลวงพ่อถาวรให้ที"
ฉันพอมีสติบอกเพื่อน
แล้วฉันก็ร้องไห้จะเป็นจะตาย ทั้งกรีดร้องเสียงดัง
"เฟิร์นไปบ้านผมไหม...ให้เฟิร์นไปบ้านผมดีกว่า"กรพูด
"เฟิร์น ไปบ้านผม บ้านผมปลอดภัย"
ตอนนั้นฉันรู้สึกเกลียดและกลัวเพื่อนที่ชื่อกร อย่างบอกไม่ถูก
ไม่ไปหรอก "ไม่ไป!!!!!" ฉันกลัว ทั้งกลัวทั้งขยาด ฉันงอเข่าคุดคู้บนโซฟาสีแดงตัวนั้น
ฉันหนาว และเสียใจ กลัวววววววว......
"แอ๊นท์...ไม่ไปนะแอ๊นท์...กลัวววว"
ครึ่งชั่วโมงนั้นเป็นช่วงเวลาที่สยดสยองที่สุดในชีวิตฉัน และเป็นครั้งแรกในชีวิตกับเหตุการณ์ประหลาดนี่
ฉันเริ่มสงบสติอารมณ์ได้ เมื่อได้คุยกับหลวงพ่อถาวรเล็กน้อย...
สมาธิและสติฉันกลับมาแล้ว!!!!
"ไป...ไปบ้านคุณกร" ฉันพูดออกไป แอ๊นท์กับคุณกรพยุงฉันไปคนละข้าง
ทันทีที่ออกจากชายคาออฟฟิศ...
ฉันรู้สึกหนาวจนฟันกระทบกัน รู้สึกเหมือนมีคนจ้องมองรอบตัวเต็มไปหมด และความเย็นยะเยือกที่อยู่รอบด้านโชยเข้ามาบาดลึกเข้าไปภายในจิตฉันอีกครั้ง "อิติปิโสภควา อรหังสัมมาสัมพุทโธวิชาจารณะสัมปัณโณ......"
ฉันเริ่มสวดบทอิติปิโส ระลึกถึงพระพุทธเจ้า
เพื่อเป็นการควบคุมสติตัวเอง และฉันสวดแบบนั้นไปตลอดทาง
ช่วยได้มากทีเดียว..ฉันมีสติ และสมาธิดีขึ้น ตอนนี้ฟันไม่กระทบกัน ความหนาวลดลง และตัวฉันไม่สั่นแล้ว
แต่ตัวฉันยังร้อนอยู่...ใช่ฉันรู้สึกแบบนั้น
"จะพาไปไหน?!!!!" ฉันรู้สึกได้ว่าคนคนนั้น ถามฉันผ่านจิต
"เดี๋ยวก็รู้เอง" ฉันพูดออกมาเสียงดังลั่นรถ และสวดมนต์ต่อไป
และขณะนั้นฉันรู้แล้วว่าคนคนนั้นเป็นผู้หญิง!!!!!
(เดี๋ยวมาเล่าต่อจ้า ^^")
มาแย้วๆ
คิสพาฉันขับรถเลี่ยงแยกแยกนั้น ใช้เส้นทางอื่นไปจนถึงที่หมาย
ในที่สุดพวกเราก็มาถึงบ้านกรจนได้...
หน้าบ้านไม่มีที่จอดรถ คิสจึงต้องไปหาที่จอดบริเวณแถวๆในซอยนั้น กร กับแอ๊นท์พาฉันลงไปหน้าบ้าน
ไม่มีใครสังเกตเลยว่าคืนนั้นเป็นคืนที่พระจันทร์กำลังลดขนาดลงเล็กน้อย จากที่เคยกลมสุกสว่างเต็มดวง
เริ่มเสียรูปทรงนิดๆ เพราะคืนนั้นเป็นคืนแรกของคืนข้างแรม
ทว่าแสงจันทร์นั้นก็ยังทำให้เห็นบรรยากาศรอบตัวได้ดีพอสมควร...
แม่กร ออกมารับที่หน้าบ้าน เค้ามองหน้าฉันในมือถือขันเงินใบใหญ่
"ดื่มน้ำมนต์สิลูก"คุณแม่พูดพร้อมกับยื่นขันให้ฉัน ฉันรับขันน้ำมนต์มาแล้วดื่มไปหลายอึก
ขันเย็นมากและฉันดื่มน้ำมนต์นั้นเหมือนคนกระหายน้ำมาสามวัน
ฉันรู้สึกว่าน้ำเย็นเฉียบเหมือนแช่ตู้เย็นมาอย่างนั้นเลย แต่เป็นน้ำเปล่าที่มีเทียนไขด้วย
เค้านำขวดน้ำมนต์มาเพิ่มอีกฉันสังเกตเห็นว่าเป็นขวดน้ำพลาสติกที่มีฝุ่นจับเยอะทีเดียว
แม่เพื่อนเอาน้ำนั้นลูบหน้าและแขนฉัน...
"ตัวร้อนจี๋เลยลูก ไม่สบายรึเปล่า?" แม่พูดด้วยความสงสัย
ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกว่าหนาวมากใจสั่นฟันกระทบกันเลยทีเดียว ทันทีที่เข้าไปในบ้าน
ฉันเห็นว่ามีพระพุทธรูปและสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่เต็มหิ้ง
ฉันนั่งลงอย่างหมดแรง หนาววว ใจสั่น..ไม่ถึงสามนาทีใจฉันก็เริ่มสงบ
จุดธูปไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ฉันกลับมาเป็นตัวเองร้อยเปอร์เซนต์แล้ว!!!!
ปักธูปเสร็จ เสียงหมาเห่า....
คิสเดินเข้ามาและคุยโทรศัพท์บอกว่าเมย์โทรมา
"แม่เมย์บอกว่า รู้แล้วว่าคนนี้เป็นใคร"คิสพูด
"ผู้หญิงใช่ไม๊?"ฉันถาม
"ใช่..ผู้หญิง เฟิร์นคุยกับเมย์ไม๊?"
"เมย์...เป็นไงบ้าง...อือ...หายแล้ว...เค้าเป็นใครเหรอ?"
"เค้าจะเอาอะไร....อือ...เหรอ....จ้ะ..ขอบใจนะ"
เมย์บอกว่า ผู้หญิงคนนี้เค้าตายตรงแยกไฟแดงนั้นนานแล้ว
ขาขาด หน้าเละ
เค้าเห็นว่าฉันสื่อได้..เลยตามไป...
จากนั้นเราก็นั่งคุยกัน เรื่องราวเกี่ยวกับพวกเรื่องลี้ลับ เรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์
แม่เพื่อนให้เหรียญคุณแม่บุญเรือน แม่ชีที่เคารพให้ฉันคล้องคอ เรานั่งคุยกันฆ่าเวลาจนตี3
เพื่อรอร้านขายกับข้าวหน้าปากซอย
พวกเราออกไปซื้อกับข้าว ...แล้วกลับเข้าสตูดิโอโดยวนรถเลี่ยงทางแยกนั้นเช่นเคย!!!
สวดมนต์นอน...พอรุ่งเช้าหกโมง เราก็ขับรถวนหาพระบิณฑบาต ฉันตักบาตรและ
กลับมากรวดน้ำแผ่เมตตาให้เธอคนนั้นและกลับไปนอนในถุงนอน...
อิทังสัพสัตตานังโหนตุ สุขิตาโหนตุ สัพเพสัตตา
ข้าพเจ้าขออุทิศส่วนบุญกุศลครั้งนี้ให้กับเธอคนนั้นที่มาขอส่วนบุญเมื่อคืนนี้
ฝากแม่พระธรณีช่วยนำผลบุญนี้อุทิศให้เค้าด้วยเถิดขอให้เค้าจงเป็นสุขๆ
และขอให้ผลบุญนี้เป็น อาหารทิพย์ เสื้อผ้าทิพย์ ที่อยู่ทิพย์แล้วแต่เค้าจะปรารถนา
ขอให้จงเป็นสุขเป็นสุขเทอญ...สาธุ!!!
เมื่อคล้อยหลับไปฉันฝันเห็นผู้หญิงในชุดสีขาวหน้าตาใจดี
ยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งข้าวสีเขียวอ่อน...
ท่านเป็นผู้ทรงศีล ท่านจะพาฉันไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
เมื่อตื่นมาฉันรับรู้ว่า ท่านนั้นคือแม่ชีองค์ที่ฉันคล้องคออยู่นั่นเอง...
*********
"ตื่นแล้วเหรอ เป็นไงบ้าง?" เพื่อนๆฉันถามด้วยความเป็นห่วง
ฉันกระดึ๊บๆออกจากถุงนอนคิตตี้สีชมพู...นั่งสะลึมสะลือ
"เมื่อกี๊ฝันน่ะ...เห็นแม่ชี ถือมะพร้าวอ่อนด้วย หลับสบายดีมากเลย"ฉันตอบไปด้วยความงัวเงีย
จากนั้นเห็นเพื่อนที่ชื่อกรโทรหาแม่ แล้วได้คำตอบว่าน่าจะเป็นแม่ชีท่านนั้น
เพราะท่านเป็นแม่ชีใส่ชุดขาวเหมือนในฝัน ท่านใจดีและที่สำคัญเวลาไหว้ก็ใช้มะพร้าวอ่อนไหว้ท่าน ท่านชอบ
วันนั้นทั้งวัน...ยังคงเป็นวันที่จิตไม่ค่อยปกติ หวั่นๆ และกลัว ฉันไม่กล้าอยู่คนเดียวเลยและดูเหมือน
เพื่อนๆจะรู้ไม่ปล่อยฉันอยู่คนเดียว และพวกเค้าเองก็ไม่ค่อยอยู่คนเดียวเหมือนกัน
เป็นวันที่มานั่งปะติดปะต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้นราวกับฝันร้ายไปเมื่อคืนที่ผ่านมา
"ตอนที่เฟิร์นสงบ วิญญาณเธอคนนั้นไปโผล่หาเมย์ที่โรงแรมนะ"เมย์ว่าอย่างนั้น
"เธอใส่เสื้อสีขาว ผมบ๊อบสั้นเกือบประบ่า"
"อ้าว..งี๊ก็คนเดียวกันกับที่แอ๊นท์เจอน่ะสิ ช่วงนึงที่แอ๊นท์ไม่ค่อยสบาย หนักหลัง มึนหัวปวดหัว แอ๊นท์ฝันเห็นผู้หญิงลักษณะเดียวกันเป๊ะๆ เธอโดดลงมาจากตึกนึงตรงแยกนั้น ลงมาเกาะหลังแอ๊นท์แล้วบอกว่าขอไปเที่ยวด้วย"แอ๊นท์เล่าให้ฟังอย่างน่าขนลุก
"พอหลังจากนั้นอาทิตย์นึงเลยลองเดินไปแยกนั้นดูแล้วบอกว่า เรามาส่งแล้วนะ...จากนั้นอาการประหลาดก็หายเลย"
"อืม..มิน่าล่ะ ตอนนั้นทำไมเฟิร์นรู้สึกสนิทกับแอ๊นท์จังเลยนะ เค้าคงห่วงทางบ้านเนอะ แล้วก็อีกอย่างคงจะอยู่ที่นั่นมานานแล้ว ติดต่อใครก็ไม่ได้ พอดีกับที่เรานึกถึงหลวงพ่อถาวรหรือเปล่า หลวงพ่อช่วยให้วิญญาณไปเกิดได้นะ ถ้าเค้าอยากไปน่ะ"
ยิ่งนั่งคิดกัน นั่งคุยกัน เรื่องราวมันยิ่งได้รายละเอียดปลีกย่อยเห็นภาพขึ้นเป็นฉากๆ
ราวกับดูหนังสยองขวัญดีๆเรื่องนึงทีเดียว......
เย้ๆๆ....จบซะที นี่แหล่ะสาเหตุที่ทำให้เราอยากไปทำบุญด้วยล่ะน๊า..คราวนี้จะได้เล่าเรื่องวันสงกรานต์ต่อ เหอๆ ก็ตอนแรกเค้ามะได้ตั้งใจจะเล่า แต่พอดีมันเกียวข้องกันเลยเท้าความให้ฟัง..เยอะไปนิดส์ คิคิ เดี๋ยวมาเล่าต่อนะจ๊ะ ^Q^
4月3日 หวัดดีจ้า ^^ได้มาอัพรูปเพิ่มนิดหน่อย รูปจากงาน OSF2007
จริงๆมีเยอะมากเลย แต่ว่ามันอยู่ในเซิร์ฟเวอร์บริษัท ฮิฮิ
ยังไม่ได้เข้าไปตอบในบอร์ดทั้งสอง เพราะวันจันทร์เป็นวันแห่งการประชุมจริงๆลย
แต่แอบมาอัพสเปซทิ้งไว้เผื่อใครจะหลงมาอ่าน 555
ช่วงนี้กิจกรรมเยอะแยะ ฮิฮิ กำลังจะเตรียมปั้นน้องsmartie boys&girls ให้จงได้
ก็คงจะได้เห็นหน้าค่าตากันเร็วๆนี้นะคะ
ส่วนตัวเฟิร์นเอง ..ตอนนี้ให้เวลากับเบื้องหลังซะเต็มตัว
ก็ยังดีที่ยังมี online station show อยู่ ยังหายคิดถึงกันไปบ้างเนอะ ^^
นี่ยังอยากกลับมาจัดวิทยุออนไลน์เลยอ่า จะได้เจอกันบ่อยๆ ผ่านเสียง แต่ก็หาเวลามะได้นี่สิ
รายการใหม่ที่กำลังจะทำ.. เราก็คงให้น้องๆสมาร์ตตี้มาเป็นพิธีกรและ
แต่ยังไง สัญญาว่า จะยังทำเบื้องหน้าอยู่บ้างล่ะ ม่ายงั้นคงคิดถึงกันแหงๆ เยยอ่า
แบบว่า ไม่เห็นหน้าเห็นตา เหอๆๆๆ ทำเบื้องหลังเต็มตัวอย่างเดียวก็คงไม่ดีเนอะ
เมื่อวันงานสนุกมากๆเลยนะ ขอบคุณทุกคนอีกครั้งที่ไปเจอกัน ^^ ดีใจจริงๆเยยอ่า T T
และขอบคุณสำหรับกิลด์เฟิร์นนี่แฟนคลับในเว็บ OS นะคะ.. เอาไว้จัดกิจกรรมอารายจะให้เราไปร่วมด้วยก็บอกน๊า
อย่าง meet&greet อิอิ ไปสนุกกานนนน แต่คงต้องอีกสักพักน๊า......
ตอนนี้เว็บแฟนคลับไม่มีคนทำต่อและ คนทำมีคนเดียวและเค้าก็ยุ๊งยุ่ง.. หุหุ
ครายทำเว็บเป็นอยากจะมาช่วยกันทำช่วยดูแลก็บอกน๊าค๊า 5555
02.09 นาฬิกา................มิ๊วววววววววววววว............ไปนอนละเจ้าค่ะ
take care na ka everybody.....with love.....GJ Fernnie 4月1日 OS FESTIVALผ่านไปแล้วนะคะ กับงานครั้งนี้
ดีใจจังเลยนะ ที่ได้เจอเพื่อนๆในบอร์ด
ที่น่าประทับใจที่สุดก็แฟนรายการด้วยนี่แหล่ะค่ะ น่ารักที่สุดเลยอ่า
บางคนทำท่าประจำตัวเราได้ด้วย คิคิ
อธิบายคืนนี้คงไม่หมดแหงๆ เอาไว้มา edit ต่อดีก่า
บอกได้คำเดียวว่า วันนี้ คงนอนหลับ ฝันดี แบบสุดยอด
เหนื่อยด้วย..แต่เหนื่อยก็หายแหล่ะ เมื่อคิดถึง หลายๆคน คิคิ
ทุกคน และบางคน ที่เจอวันนี้ ประทับใจที่สุดเลย
ขอบคุณทุกคนนะคะ ที่ทำให้เฟิร์นได้มีความทรงจำ
มีความรู้สึกกับประสบการณ์ที่น่าจดจำนี้อีกครั้ง
เฟิร์นจะไม่ลืมเลย..และเราจะไม่ลืมกันตลอดไปนะ
คิดถึงนะคะ ^^ 3月26日 เหลืออีกไม่กี่วันแล้ววันงานใกล้เข้ามา ...เอ้าฮึบๆๆๆๆ
เสาร์นี้ ไปเจอกันนะคะ หวังว่าจะมีคนไปเยอะๆ จะได้สนุกๆนะ
เอ้าๆ สู้ๆๆๆๆๆๆๆ ^^"
3月24日 MV เสร็จแย้ววววววววววววววววววววววโย่วๆๆๆ เสร็จแล้วๆๆๆ
เหลือ VTR อีกจำนวนนึงที่ต้องรีบทำให้เสร็จก่อนวันงาน
เทปก็ต้องส่งตามปกติ
แว๊กกกกกก... แต่ยังดีที่ทุกอย่างออกมาทันการ
ยังไงๆ ก็ขอให้ผ่านพ้นไปด้วยดีน๊า..สาธู๊
ไปดูดวงมากแม่นที่สุดเลย พระเจ้าช่วย
แต่ทำไมต้องดูว่า เรายังไม่เจอเนื้อคู่ง่า.....
"หนูทำบุญความรักมาน้อย"... เง้อออออ T T
3月13日 บางทีคนเราก็ต้องทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับใจความยุติธรรมไม่มีเลย...
บางทีก็อยากจะตะโกนคำนี้ใส่หน้าคนบางคน
ทั้งที่เราอยากช่วยเหลือ เสียเวลา..
แต่คุณกลับทำแบบคนไร้มารยาท เห็นแก่ตัว
คนเรานี่มันเลวได้ขนาดนี้เลยหนอ............
เหตุผลของคุณคืออะไร ชั้นอยากรู้
ทำไมไม่มีการบอกเหตุผล
เราเป็นคนพูดตรงๆ
ใจกล้าหน่อยดิ จะเอาอะไรกันบอกมา จะทำให้
ทำแบบนี้มันน่าเกลียดที่สุด
ก็รู้อยู่แล้วว่าผลจะออกมาเป็นแบบนี้
แต่ก็ด้วยหน้าที่และมนุษยธรรมอะนะเลยไปทำให้
แต่ผลที่ออกมามันทำให้ชั้นโกรธมาก
โอ้ยยย...เซ็งชะมัดโคตรดูถูกกันเลย
ดูถูกคนเล่นเกมมากเกินไปรึเปล่าพวกคุณ!!!!!!!!
แล้วบอกว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่มีประสบการณ์
ผู้ใหญ่ทำตัวแบบนี้เหรอยิ่งกว่า"เกรียน" ซะอีก
ไอ้พวกบ้า!!!!!
3月3日 ศิลปินหน้ามั๊ยใหม่ มาแว้ว..เหอๆ
สวัสดีค่ะ วันนี้เป็นวันที่ได้นอนตื่นสายในรอบ สองสัปดาห์ที่ผ่านมา ที่ทำงานทุกวันไม่เว้นวันหยุดราชการ ที่ยุ่งแบบนี้ก็เพราะว่า เราต้องเตรียมงาน online station festival 2007 ที่จะจัดขึ้นวันที่ 31 มี.ค. นี้ที่ฟอร์จูน ในงานนี้ มีพิธีกรถึง 3 คู่ 6 คน ซึ่งเป็นพิธีกรจากทาง G SQUARE ทั้งหมด รวมถึงมีการแสดงการเต้นจากไลท์ และมีการประกวดหาพิธีกรหน้าใหม่ น่ารักๆทั้งนั้นเลยค่ะ ยังไงก็อย่าลืมไปให้กำลังใจพวกเรา และไปร่วมสนุกทำกิจกรรม ทำเควส และเล่นเกม รับของรางวัล โดยเฉพาะแฟนรายการ งานนี้มีเสื้อรายการแจก ให้เป็นที่แรกกันเลย และเสื้อนี้หมดแล้วหมดเลย ไม่มีขาย....ไปเจอกันให้ได้นะคะ สำหรับเพื่อนๆที่บอกว่าช่วงนี้ไม่ค่อยเจอเฟิร์นตามอีเว้นท์เกม งานนี้เฟิร์นมาแบบเต็มๆ พร้อมกับคู่กัด พิธีกรคู่สุดแสบ จั๊ด นั่นเอง...แล้วเจอกันนะคะ ส่วนตอนนี้เอาเนื้อเพลงมาให้ค่ะ ร้องกันให้ได้น๊า..ได้ไปร้องพร้อมกันในงานจ้า ^^
มีเธอที่รู้ใจ (เพลงประกอบรายการ online station True Vision55)
ศิลปิน GJ Judge,GJ Fernnie, G Pochi,G Tui
ฉันจะเดินสู่ความฝัน สุดทางที่ตรงนั้นมันมีคุณค่า ฉันมั่นใจว่าไม่ช้า สิ่งที่ตามไขว่คว้าจะต้องมาเป็นจริง
เพราะวันนี้ที่มุมนี้ ฉันรู้ด้วยใจฉันว่าทำมันได้ทุกสิ่ง เพียงคนเดียวที่เข้าใจ โอบกอดฉันไว้ด้วยรักจริงๆ
** มีแต่เธอแต่เธอที่รู้ใจกัน จะกี่เดือนกี่วันหรือทุกนาที เราจะยังจับมือและพร้อมจะสู้ไป จะยังอยู่ตรงนี้ มีแต่เธอแต่เธอที่รู้ใจกัน จะกี่เดือนกี่วันและทั้งเธอและฉันจะก้าวไปสู่ดาว ร้อนหรือหนาวเราไม่หวั่น
ฉันจะเดินสู่ความฝัน สุดทางที่ตรงนั้นมันมีคุณค่า ฉันมั่นใจว่าไม่ช้า สิ่งที่ตามไขว่คว้าจะต้องมาเป็นจริง
เพราะวันนี้ที่มุมนี้ ฉันรู้ด้วยใจฉันว่าทำมันได้ทุกสิ่ง เพียงคนเดียวที่เข้าใจ โอบกอดฉันไว้ด้วยรักจริงๆ ** มีแต่เธอแต่เธอที่รู้ใจกัน จะกี่เดือนกี่วันหรือทุกนาที เราจะยังจับมือและพร้อมจะสู้ไป จะยังอยู่ตรงนี้ มีแต่เธอแต่เธอที่รู้ใจกัน จะกี่เดือนกี่วันและทั้งเธอและฉันจะก้าวไปสู่ดาว ร้อนหรือหนาวเราไม่หวั่น
ไอ้ผมไม่ใช่เด็กเรียนและไม่ใช่เกรียนหรือเป็นเด็กเทพ แต่ผมก็มุมานะ งานมีก็ทำ ไม่มัวนั่งเสพย์ ก็ยาเสพติดไม่ดี ซิ่งรถยิ่งยี้ อย่างดีเข้าเว็บ ล็อคอินเข้าไปในเกม แต่เล่นไม่ดีระวังจะมีเจ็บ
ถึงผมเล่นเกมไม่เก่ง แต่พวกชอบเบ่งมันใช้ไม่ได้ พวกเกรียนชอบลูทชอบแจม แถมพูดคำหยาบผมทนไม่ไหว วันๆ นั่งเล่นแต่เกม ข้าวปลาไม่กินโรงเรียนไม่ไป แบบนี้ผมขอนะครับ โธ่เกรียนชัดๆ ตุ้ยไม่เข้าจายยย
ซ้ำ **, ** 2月24日 เพลง มีเธอที่รู้ใจในที่สุดจากความตั้งใจ..
ก็แต่งเพลงเสร็จจนได้
งานนี้ จั๊ด เฟิร์น ตุ้ย โปจิ ขับร้องกันเอง
จะสนุกแค่ไหนก็ลองฟังกันดูนะคะ
ขอบอกว่ากำลังซุ่มทำ MV กันด้วยสำหรับแฟนๆรายการและเกมเมอร์ทุกคน
ขอฝากผลงานให้เพื่อนๆได้ฟังกันนะคะ
สว่น MV รอชมได้ประมาณกลางเดือน มี.ค.นี้ค่า^^
สำหรับคนที่มีความฝัน..แต่ขาดกำลังใจ หาได้ที่นี่นะ..เฟิร์นเป็นกำลังใจให้ สู้ๆ ^^ 2月17日 สวัสดีวันตรุษจีนสวัสดีวันตรุษจีน
หลายสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปแล้ว.....
บางสิ่งที่เปลี่ยนไปจนแทบไม่น่าเชื่อ จากสิ่งที่ดี ความคิดดีๆ หรือคนดีๆ
กลับกลายเป็นโดนครอบงำด้วยอำนาจของน้ำลาย
ก็ที่เค้าบอกว่าน้ำหยดลงหินทั้งวันหินมันยังกร่อนนั่นแหล่ะ
นับประสาอะไรกับความใกล้ชิด ความสนิทนสนม กับศิลปะของมนต์ดำเฮงซวยพวกชอบเป่าหูชาวบ้าน
ลัทธิอุบาทว์ที่ถูกนำเข้ามาเกี่ยวข้องกับชีวิตของประชาชนคนธรรมดา อาจจะด้วยข้ออ้างหรือเหตุผลสวยหรูของการเปลี่ยนแปลงและความเจริญก้าวหน้า
ความเป็นระบบระเบียบ(ในแง่มุมของตัวเอง) แต่คนอีกเกือบ 9o เปอร์เซนต์ที่พร่ำร้องว่า "อย่ามายุ่งกับกู"
น่าเสียดาย....
น่าเสียดายความคิดดีๆ ความรู้สึกดีๆของผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยดี..แต่ตอนนี้.........
พวกเราจงเฝ้าภาวนาให้ผีร้าย ออกจากตัวพวกเค้าไปโดยเร็ว
และขอให้เจ้าลัทธิจัญไรนี้จงแพ้ภัยตัวเองไปโดยเร็วเช่นกัน
หลายสิ่งที่กำลังเปลี่ยนแปลง...
วันเวลาที่ผ่านไปในแต่ละวัน มันคงทำให้อะไรๆหลายๆสิ่งกำลังจะเปลี่ยนไป
เพียงแค่ใจคนนั่นหนักแน่นและรู้ว่า ใจตัวเอง ต้องการอะไร ไม่ว่าจะอุปสรรคหรือตัวแปรไหนก็คงไม่ใช่ปัญหา
"เวลา" บางครั้งเราก็ต้องการมันให้อยู่กับเรานานๆในขณะที่มีความสุข แต่มันก็มักจะเดินเร็วเสมอ...
แต่ในยามที่เราอยากให้มันผ่านไปอย่างรวดเร็ว นาฬิกากลับอ้อยอิ่งเดินเชื่องช้าเสียนี่กระไร..
โหดร้ายจริงนะ "เวลา"
แถมเวลา ยังทำให้อะไรๆเปลี่ยนแปลงได้ดียิ่งนัก...เพียงแต่ว่า จะดีหรือร้าย
ยังขึ้นอยู่กับใจคน แล้วใจมนุษย์นี่มั่นคงกันซะเมื่อไหร่
"เวลา"ทำให้หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงได้เสมอ.....
สุดท้ายก็คงสุดแท้แต่โชคชะตาฟ้าจะพาไป...
สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดวันนี้คือ..."ทำใจ"
ปล่อยทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปท่ามกลางตัวแปรสำคัญต่างๆ
ผ่านห้วงเวลาที่ไหลรินเรื่อยๆเอื่อยๆหรือจะเร็วจี๋ก็สุดแล้วแต่...
สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด..ก็คงอยู่ที่บอกใจว่าจะทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็แล้วกัน
1月28日 กิจกรรมดีๆจ้าSmartie Boys&Girls
ระยะเวลากิจกรรม เปิดรับสมัคร วันนี้ถึง 15 กุมภาพันธ์ 2550 เริ่มโหวด 1 มีนาคม 2550 ทาง www .online-station.net สามารถโหวดเพิ่มเติมได้ในงาน ตัดสินในวันงาน วัตถุประสงค์ เพื่อเฟ้นหาน้องๆ น่ารัก มาเป็นพิธีกรภาคสนามในรายการ Online Station ทาง UBC 22 และรายการต่างๆ คุณสมบัติ 1. ชายหรือหญิงอายุระหว่าง 18-25 ปี 2. กล้าแสดงออกและมีความมั่นใจในตัวเอง รางวัล Smartie Boys รางวัลชนะเลิศ เงินรางวัล 20,000 บาท รางวัลขวัญใจเกมเมอร์ (จาการโหวต) เงินรางวัล 5,000 บาท รางวัล Smartie Girls รางวัลชนะเลิศ เงินรางวัล 20,000 บาท รางวัลขวัญใจเกมเมอร์ (จาการโหวต) เงินรางวัล 5,000 บาท ผู้ชนะจะได้เซ็นสัญญากับ FGTV เป็นพิธีกรภาคสนามในรายการ Online Station รวมถึงรายการต่างๆ ของ FGTV และรางวัลอื่นๆ อีกมากมาย หลักการตัดสิน 1. ผู้คะแนนโหวดสูงสุดจะได้รับรางวัลขวัญใจเกมเมอร์ 2. คะแนนการตัดสินแบ่งออกเป็น 2.1 บุคลิกภาพ (20 คะแนน) 2.2 ความกล้าแสดงออก (20 คะแนน) 2.3 ลีลาในการพูด (20 คะแนน) 2.4 การใช้ภาษา (20 คะแนน) 2.5 ไหวพริบ (20 คะแนน) การสมัคร สำหรับผู้สนใจ สมัครผ่าน www.online-station.net หรือส่งภาพถ่าย ขนาดโปสการ์ด 2 ใบ พร้อมประวัติส่วนตัว และหมายเลขติดต่อกลับ มาที่ บริษัทฟิวเจอร์เกมเมอร์ อาคารแฮนด์ลิ่งกรุ๊ป ซอยปรีดีพนมยงค์41 ถนนสุขุมวิท 71 แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กทม.10110 วงเล็บมุมซองว่า Smartie Boys&Girls หรือส่งมาที่ onlinestation@futureview.co.th ติดต่อสอบถามที่ 0-2382-1543 # 201 ประกวดคำขวัญ
ระยะเวลากิจกรรม เปิดรับสมัคร วันนี้ถึง 15 กุมภาพันธ์ 2550 เริ่มโหวด 1 มีนาคม 2550 ทาง www .online-station.net ประกาศผลในวันงาน วัตถุประสงค์ เพื่อให้เกมเมอร์ถ่ายทอดเรื่องราวของเกมในแง่มุมที่สร้างสรรค์ กติกา 1. คำขวัญ ต้องมีเนื้อหาเกี่ยวกับการ เล่นเกมอย่างสร้างสรรค์ 2. สามารถส่งผลงานได้ไม่จำกัดจำนวน 3. ต้องเขียนคำขวัญด้วยภาษาไทยที่ถูกต้อง รางวัล รางวัลชนะเลิศ เงินรางวัล 2,000 บาท รางวัลรองชนะเลิศอันดับ1 เงินรางวัล 1,000 บาท รางวัลรองชนะเลิศอันดับ2 เงินรางวัล 1,000 บาท รางวัลชมเชยอันดับ1 เงินรางวัล 500 บาท รางวัลชมเชยอันดับ2 เงินรางวัล 500 บาท รางวัลพิเศษ ขวัญใจเกมเมอร์ จะมาจาก การโหวตในบอร์ด G SQUARE และเว็บบอร์ดของทางรายการ ผู้ได้รับรางวัล จะได้รับของขวัญพิเศษจากใจ GJ JUDGE และ GJ FERNNIE ได้รับของขวัญและถ่ายภาพที่ระลึก ในงาน การสมัคร สำหรับผู้สนใจ สามารถส่งมาได้ที่ onlinestation@futureview.co.th ติดต่อสอบถามที่ 0-2382-1543 # 201 Cosplay ระยะเวลากิจกรรม ตัดสินในวันงาน (เดือนมีนาคม วันที่จะแจ้งให้ทราบอีกครั้ง) วัตถุประสงค์ เพื่อเป็นเวทีให้ Cosplay ได้แสดงออกถึงความสามารถและความคิดสร้างสรรค์ กติกา 1. Cos ในหัวข้อ เกม ไม่จำกัดประเภท 2. ชุดที่เข้าประกวดถ้าไม่เคยออกงานที่อื่นมาก่อนจะได้รับพิจารณาเป็นพิเศษ 3. ไม่จำกัดอายุ 4. ลงทะเบียนได้ที่หน้างาน รางวัล รางวัลชนะเลิศ เงินรางวัล 5,000 บาท รางวัลรองชนะเลิศ เงินรางวัล 2,000 บาท รางวัลรองชนะเลิศ เงินรางวัล 2,000 บาท รางวัลรองชนะเลิศ เงินรางวัล 2,000 บาท หลักการตัดสิน 1. คะแนนการตัดสินแบ่งออกเป็น 1.1 ความคิดสร้างสรรค์ (25 คะแนน) 1.2 ความเหมือน (25 คะแนน) 1.3 ความกล้าแสดงออก (25 คะแนน)  1月24日 ขอคะแนนด้วยนะค๊า^^ตอนนี้การโหวตกำลังเข้มข้น ยังไงก็ขอกำลังใจให้เฟิร์นด้วยการกด 02-900-9009 กด9 แล้วตามด้วย 02 เลือกเฟิร์นนะคะ
ตัดสินสิ้นเดือนแล้วค่า เช็คคะแนนได้ที่นี่ค่ะ http://www.gsquare.tv/gj_vote.php
ตอนนี้อยู่ที่3 โดนนำอยู่เยอะเลยเจ้าค่ะ ^Q^ ขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจ และน้ำใจที่ให้กันน๊า...จุ๊บๆ 1月20日 ไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันแบบไหน
ศิลปิน : ดา เอ็นโดรฟิน (Da Endorphine) อัลบั้ม : Sleepless Society 2 เพลง : ไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันแบบไหน ใครอาจจะไม่เข้าใจ * คงมีเพียงเราสองคน ท่ามกลางหมู่ดาวมากมาย ที่รู้กันในใจมันจำเป็นด้วยหรือ ที่ต้องอยู่ในกฎเกณฑ์ ที่ใครบางคนกำหนดว่ารักเป็นอย่างไร ** ไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันแบบไหนไม่อาจหาคำๆไหนมาเพื่ออธิบาย ไม่ต้องรักเหมือนคนรักก็สุขหัวใจ เพียงแค่เราเข้าใจ ก็เหนือคำอื่นใดในโลกนี้ เราอาจจะแยกกันอยู่ ไม่นอนด้วยกันทุกคืนทุกวันอย่างคู่ใคร ( ซ้ำ *, **)( ซ้ำ **)1月14日 ยินดีรับใช้จ้า ^^วันนี้มาในชุด maid สาว แห่งร้านอากิบะ...
ปีใหม่ผ่านพ้นไปแล้ว..หวังว่าปีนี้จะเป็นปีที่ทุกคนจะได้เจอกับสิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต
สำหรับเรา..lucky in game แต่ไม่ค่อย lucky in love เท่าไหร่
sad กันไปตั้งแต่ต้นปี...
แต่ไม่เป็นไร ยังไงก็ยังมีกำลังใจอยู่นี่เนาะ ^^
สู้ๆสู้ไปด้วยกันน๊า....
ตอนนี้รายการที่เฟิร์นทำก็ไปได้ด้วยดี ดีใจจังเลย
ก็มีแฟนรายการมากขึ้นๆ ขอให้ดีไปตลอดเลยด้วยเถิด..โอมเพี้ยงงงง
ตอนนี้ทางช่องเค้ามีโหวต GJ กัน ยังไงช่วยๆกันจิ้มหน่อยนะคะ
กดโหวตได้เฉพาะเบอร์บ้านของทรู เท่านั้นจ้า
02-900-9009 กด 9 แล้วเลือก 02 เป็นเบอร์ของเฟิร์นนะค๊า ^^
เข้าไปดูคะแนนอัพเดท และชมคลิปของ GJ ทุกคนได้ที่นี่ค่า
http://www.gsquare.tv/gj_vote.php ผู้โชคดีที่ร่วมโหวต จำนวนครั้งสูงสุดให้กับ GJ ที่ได้คะแนนโหวตสูงสุด
จะได้รับรางวัลเป็นกล้องดิจิตอล Samsung Digimax มูลค่า 10,000 บาท
ประกาศรางวัล 2 ครั้งคือทุกสิ้นเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์
และอย่าลืมติดตามรายการของเฟิร์นได้ทางเว็บไซต์ด้วยนะคะ
ถ้าบ้านใครติด UBC ก็ดูได้ที่ช่อง G SQUARE UBC22
lแล้วก็ดูผ่านเว็บ หรือจะมาคุยกันก็ได้จ้าที่ www.online-station.net
ส่วนวันนี้ก็ฟังเพลงเพราะๆ แล้วก็ดู รูปไปเพลินๆก่อนนะเจ้าคะ
ขอตัวไปเสริฟน้ำก่อนเจ้าค่ะ บ๊ะบุย 12月10日 ^^สวัสดีค่ะ สัปดาห์ที่ผ่านมา มีถ่ายรายการ 10 เทปในวันเดียว ทั้งเบื้องหน้า เบื้องหลัง .. งานหนักอลังการมากมาย... แต่งานนี้มีโอกาสได้แต่งตัวในเกม "เอริน" ปังย่า และมีลินเนจนิดหน่อย เลยเก็บมาฝากกัน  ขอบคุณตากล้อง "kisna" ^^
Thanks for visiting!
|
||||||||||||||||
ที่ทำให้ได้ภาพสวยๆ ทั้งวันถ่ายทำและ งานวันเกิดมาฝากกันนะคะ
|
|
